VORMEN VOOR BEWAREN

In de loop van de tijd is het maken van de (mijmer)dozen een zoektocht geworden naar de achtergronden van mijn fascinatie voor BEWAREN en de onderliggende drijfveer het vangen van DE HERINNERING. Er zijn twee hoofdmotieven hierin te benoemen: bewaren om verbinding te krijgen, verbinding met de mensen, de gebeurtenissen, de dingen, en bewaren uit angst om te vergeten.

ZOEKEN NAAR VERBINDING Verbinding in de tijd: door een herinnering op te roepen ontstaat een link tussen toen en nu. Het bewaren vind NU plaats. Op dit moment neem je beslissingen om straks in de toekomst te kunnen herinneren. Dus in de beslissing te wíllen bewaren ontstaat een verbinding tussen vroeger, nu en de toekomst.

ANGST OM TE VERGETEN In bewaren ligt altijd een keuze besloten: Wat ga je bewaren? Voor wie ga je bewaren? Hoe ga je bewaren, zodat je niet vergeet? Hoe weet je nu wat je straks nodig hebt?Dat weet je niet… Het is een inschatting, een belofte, een poging.

De aandacht, de liefde en toewijding die erbij komt, het proces van het bewaren zorgt voor de verbinding. Het koesteren daar gaat het om.